Gerçek Yaşam Aşk Şiiri
Gerçek Yaşam Aşk Şiiri

Ruhum üzerine sonsuza dek kazındı daha
Bir yaz sabahı üzerine Şafak mola
Kayalık kıyı boyunca ilerlerken
Kalıntıları ile uğraşmaya bir fırtına mayınları
Ne zaman gri yükselen bir sis – ümitsiz yani
Kötü kırık batan bir gemi gördüm
Beyaz tuval kanatları ile ne yazık ki yırtık
O görkemli mor kayalıkların altında

Ve o güçlü korkusuz okyanus kükredi
Tuzlu soğuk nefes ile bu kadar küçümseme ile dolu
Okyanus tabanından yükselişini gördüm
Kadife bir ceket sarılmış çok yıpranmış ve yıpranmış
Bir Kırmızı, Kırmızı, gül diken üstüne konmuş,
Nerede tutku yağmur gibi yakut dudakları kanadı
Canlı bir hafıza yeniden doğmuş üzerine
O görkemli mor kayalıkların altında

Rüzgar kulağıma fısıldadı – – Candostu
Gökyüzünde kara bulutlar başladı forma
Bir insanın yüzünü daha önce hiç görmediğim
Sonsuz gözyaşları süslenmiş içi boş yanaklı
Donmuş kristal kadar yabancı damla düştü…..
Sonra o bulutlardan yüzünü kaymaya başladı
Ve ağladım bir kadının gözyaşları küçümsenmiş
O görkemli mor kayalıkların altında

Sonsuza kadar ki Candostu, aşk yas
Bir deyişle sayfada onun kaleminden damla yaptı
Okuduğum şiir ve aşkı doğdu
O görkemli mor kayalıkların altında.